Gebruikersnaam Wachtwoord Hoe lang?
Volgens schepen Veerle Vervaeke (Open VLD) ziet de toekomst voor de Mevrouwmolen er opnieuw beter uit. ‘We hebben samen met de dienst Erfgoed samengezeten met de eigenaar en zijn architect. Tegen het einde van het jaar moet zijn architect een geactualiseerd renovatiedossier indienen’, aldus Vervaeke.

Zodra de Mevrouwmolen gered is, kan de Delmerens­molen geschrapt worden uit de erfgoedlijst. ‘Het grote vraagteken blijft wie de eigenaar is, maar aangezien de molen volledig vervallen is, lijkt afbreken de enige oplossing’, zegt Vervaeke.
Bron: Het Nieuwsblad (07-11-2014)
LANGEMARK-POELKAPELLE - De werken aan de Steenakkermolen in Sint-Juliaan zijn gisteren gestart. De molen wordt eerst helemaal ontmanteld.

Alle onderdelen die de molen dragen, worden eerst weggenomen, zowel uitwendig (gebinte en molenvoet) als inwendig (steenbalk en middenlijsten). Bedoeling is dit alles te vervangen, zodat de molen weer helemaal maalvaardig wordt. De werken gebeuren door de firma Molenbouw Wieme Roland en Kris bvba.

De molen is eigendom van de provincie West-Vlaanderen. Provincieraadslid Gilbert Verkinderen (Open VLD) uit Langemark ijvert al jaren voor de restauratie van de molen. ‘Het dossier is goedgekeurd op de provincieraad van februari dit jaar. De molen wordt volledig gerestaureerd. De raming van de werken bedraagt 317.107 euro’, zegt Gilbert Verkinderen.

Gisteren werden de wieken en de schuine schoren van de molen weggenomen. Vandaag worden de molenstenen verwijderd, alsook de trap en de staart. Morgen wordt het molenkot afgenomen en het gebinte gedemonteerd.
Bron: Het Nieuwsblad (14-10-2014)
WESTERLO - De Beddermolen in Tongerlo zal binnenkort grondig gerestaureerd worden. Dat werd maandag beslist op de gemeenteraad. Het beschermde monument zal een opknapbeurt krijgen zodat de molen weer kan malen. In 2011 werd de molen al onder handen genomen om verder verval te voorkomen. Deze keer wordt de molen voorzien van onder meer twee steenkoppels, graanbakken, meelschuiven en ijzerbalken. De molen wordt ook opnieuw geschilderd en er komt bovenaan een bliksemafleider. De totale kosten worden geraamd op 646.000 euro, waarvoor de gemeente subsidies wil aanvragen.
Bron: Het Nieuwsblad (08-10-2014)
Online leden
Er zijn geen leden online...
Inloggen / Registreren


Gebruikersnaam


Wachtwoord


Hoe lang?

Dit is een openbare computer

Nog geen account? Klik hier om je te registreren...


Veelgestelde vragen ...
Krantenartikels
Kan jij ons helpen met het up-to-date houden van ons krantenartikel bestand ? Stuur dan jouw ingescande krantenartikels, met vermelding van de krant en de datum van publicatie door naar krantenartikels@molenforum.eu.
Laatst toegevoegde molenpagina's
Kleine Herentmolen
Meulebeke
Rosmolen
Herzele
Molen Van de Steene
Kaprijke
Zwarte Molen
Kasterlee
Molen van Loonbeek
Loonbeek (Huldenberg)
Nieuwe forumberichten
OnderwerpAuteurReactiesLaatste reactie
startpaginaFietsbel1
@ 20-10-2014 19:59:03
0geen reacties
overzichte startpaginaFietsbel1
@ 20-10-2014 10:39:15
0geen reacties
Oost-Vlaamse Molens biedt aanDamien.deleeuw
@ 23-11-2013 08:24:34
0geen reacties
Zoeken in het archief

Zoekwoord

U zoekt in 691 krantenartikels, 795 tijdschriftartikels en 527 molenpagina's.

Recente molentijdschriften
Laatst gewijzigde molenpagina's
Artemeersmolen
Poeke (Aalter)
Poldermolen
Meetkerke (Zuienkerke)
Stenen Molen
Ertvelde (Evergem)
Kleine Herentmolen
Meulebeke
Poelbergmolen
Tielt
NINOVE - Ninove heeft er een commissie bij. Op vraag van de Erfgoedraad werd de Molencommissie opgericht. Die moet de werking van de twee windmolens, de Wildermolen in Appeterre en de Molen ter Zeven Wegen in Denderwindeke, garanderen.

‘Er was nood aan duidelijke afspraken voor een beter beheer en onderhoud van de molens’, zegt schepen van Patrimonium Henri Evenepoel (Open VLD). ‘Door de deskundigheid van de leden van de molencommissie hopen we dat de molens nog meer bezoekers zullen aantrekken.’

Molenaar Jo Bracke is tevreden met het opzet. ‘Af en toe moet al eens een onderdeel vervangen worden. Door samen te werken met de stad, kunnen we mee rekenen op een onderhoudspremie van het Vlaams Gewest. De molens kunnen zo ook lid worden van Monumentenwacht Oost-Vlaanderen. Er komt ook een poule van molenaars. Die zullen samen verantwoordelijk zijn voor de twee molens. Zo kunnen ze vaker draaien, meer bezoekers ontvangen en beter onderhouden worden.’

Het stadsbestuur steekt alvast een handje toe. Zo start op 18 oktober een nieuwe cursus meester-molenaar en molengids. De stad zal de inschrijvingsgelden terugbetalen voor wie slaagt en toetreedt tot de poule van molenaars. En komende zondag organiseert de VVV een molenwandeling tussen de twee molens. Starten kan om 14 uur aan de Wildermolen in Appelterre, en ook op de Oost-Vlaamse Molendag op 5 oktober zijn beide molens toegankelijk.
Bron: Het Nieuwsblad (24-09-2014)
ZWALM / OUDENAARDE / ZOTTEGEM - ‘Volg onze molenaarscursus en leer zo het eeuwenoude ambacht van molenaar’, zegt molenaar Alain Goublomme. De cursus, georganiseerd door de vzw Molenforum Vlaanderen, start op 18 oktober.

De molenaarscursus en opleiding voor molengids zijn een initiatief van Molenforum Vlaanderen vzw, het overlegorgaan voor in Vlaanderen werkzame molenverenigingen en -musea. ‘De volgende cursus start op zaterdag 18 oktober en loopt tot maart 2015. De theoretische lessen en molenbezoeken worden verdeeld over de vijf Vlaamse provincies’, vertelt Alain Goublomme. ‘Een lesdag begint om 9 uur en eindigt rond 16 uur. De praktijkstage mag je volgen op molens in de buurt van jouw woonplaats.’

Stielkennis
‘Het molenaarsambacht vereist wat stielkennis. Molenaars moeten een wel eens schuddende, krakende molen in uiteenlopende weersomstandigheden veilig kunnen bedienen en zelf wat kleine onderhoudswerken kunnen verrichten. Ze moeten vertrouwd zijn met de geschiedenis en folklore van molens en molenaars, gerst, tarwe en spelt kunnen onderscheiden, kennis hebben van molenstenen, houtsoorten en hygiëne, en een boeiende rondleiding in hun molen kunnen geven. Deelnemers krijgen een opleiding op tien zaterdagen. In de voormiddag krijg je theorie, 's namiddags bezoeken we molens en komen praktische aspecten aan bod.’

Wie wil deelnemen aan de opleiding meester-molenaar, schrijft 150 euro over op BE07 7330 5271 3466 van Molenforum Vlaanderen, St-Amands a/d Schelde, met vermelding meester-molenaar. Als je wil deelnemen aan de opleiding van molengids, maak je 120 euro over met vermelding molengids. Dat bedrag omvat cursusteksten, digitale informatie, molenbezoeken en voor meester-molenaars een stageboekje en een verzekering tot oktober 2016.

‘Wie inschreef voor molengids en tijdens de opleiding voelt dat hij toch meester-molenaar wil worden, dan kan dat na betaling van een toeslag van 30 euro. Je kan vooraf even binnenstappen in een molen in jouw buurt. Je weet dan meteen waaraan je begint. Alle modaliteiten en het volledige programma (data en locaties) krijg je tijdig toegestuurd’, besluit Alain Goublomme.
Bron: Het Nieuwsblad (17-09-2014)
SINT-NIKLAAS - De historische Witte Molen in Sint-Niklaas ontving flink wat bezoekers. Molenaar Marc De Rudder demonstreerde er hoe de mechanismen van de molen werken. Hij beantwoordde ook gretig vragen van de deelnemers aan de rondleiding. De Witte molen is een beschermd monument en zet geregeld de poorten open voor het publiek.



Bron: Het Nieuwsblad (15-09-2014)
GEALLIEERDEN SCHIETEN IN 1918 MOLEN AF MAAR KOEKELARENAAR JÉROME FLAMEYN LAAT DAARBIJ HET LEVEN

KOEKELARE - Hoe wreed een oorlog kan zijn hoeven we niemand meer uit te leggen. Dagelijks zien we oorlogsgruwel en de gevolgen ervan op televisie, maar ook in 1918 op het einde van WO I, liet Jérome Flameyn, een burger wonende in Koekelare, het leven toen de geallieerden de Hovaeremolen, door de Duitsers gebruikt als uitkijkpost en veldkeuken, afschoten.

Met Open Monumentendag – morgen zondag 14 september – zet ook de Hovaeremolen in Koekelare, zijn deuren wagenwijd open. Maar diezelfde Hovaeremolen roept met een levendig en concreet verhaal; ook herinneringen op aan ‘De Groote Oorlog’ van honderd jaar geleden.

Uitkijkpost & veldkeuken
Aan het woord Jean-Marie Lootens, secretaris van de vzw Hovaeremolen: “Het gebeurde op het einde van de Eerste Wereldoorlog, op 22 maart 1918 om precies te zijn”, gaat Jean-Marie van start. “Zoals elke dag had Jérome Flameyn die in de omgeving van de Hovaeremolen woonde, met zijn ezel een wandelingetje gemaakt om deze wat gras te laten grazen. Steevast stopte Jérome dan bij de molen om op de molenterp, rustig zijn pijpje te roken. De man had dat al tientallen keren gedaan en dit rustmomentje kon niemand hem afpakken. Nooit gebeurde er iets, tot nu…….”

“De molen, toen nog een houten molen op teerlingen, was door de Duitsers in gebruik genomen als uitkijkpost om van daaruit met kijkers de bewegingen achter de kuststrook en het front te kunnen gadeslaan. Beneden was er ook een veldkeuken in de molengang, ingericht om de aanwezige soldaten van voedsel te voorzien. Vermoedelijk werd daar zelfs voedsel klaar gemaakt om naar andere posten van de Duitsers te brengen.”

Deze uitkijkpost was uiteraard een doorn in het oog van de geallieerden die liever geen ‘pottenkijkers’ hadden. Er werd dan ook beslist om deze uitkijkpost uit te schakelen door de molen af te schieten.

“En zo werd de molen op 22 maart 1918 in de vroege namiddag met bommen bestookt. De molen stuikte met een enorm gedruis naar beneden, omgeven door een enorm wolk van stof en meel”, vertelt Lootens alsof het pas van gisteren gebeurd is. “Als bij wonder waren alle aanwezige soldaten binnen in

de molengang en werden deze dus niet gekwetst! Maar wie wel getroffen werd was Jérome Fameyn die daar net zijn pijpje aan het roken was. De grote houten molenbalken donderden naar beneden en één ervan viel op Jérome zijn benen. Gevolg: zijn bil was gebroken en een open wonde bloedde hevig.”
Bron: Het Nieuwsblad (13-09-2014)
Monument in Sint-Martens-Latem is nog maar pas gerestaureerd voor hetzelfde probleem

SINT-MARTENS-LATEM - Amper een paar jaar nadat de Koutermolen in Sint-Martens-Latem gerestaureerd werd omdat hij begon over te hellen, is de molen aan hetzelfde bedje ziek. Het monument helt nu al zo'n 25 tot 30 cm over. Niemand weet hoe dat komt.

Recentelijk merkten voorbijgangers op dat de Koutermolen in de Molenstraat merkbaar begint over te hellen.

De Latemse molen staat op de plaats waar in 1373 een korenmolen, een zogenaamde banmolen, werd gebouwd. Die was eigendom van de Sint-Baafsabdij en brandde in de 16de eeuw af. In 1614 werd op dezelfde plaats de huidige molen gebouwd, een staakmolen met gesloten voet en een zadeldak. In 1946 reeds werd de molen een beschermd monument. Sinds 1972 is hij eigendom van de gemeente Sint-Martens-Latem.

In 2005 keurde de gemeenteraad, op advies van een molenvereniging, al een aantal restauratieopdrachten goed. Maar snel stelde men vast dat de problemen groter waren dan gedacht en besliste men, ook na raadpleging van het Agentschap Onroerend Erfoeg, om de molenkast zo snel mogelijk van de staak te takelen, wat in 2006 ook gebeurde. De reden: de molen begon over te hellen en zou op termijn kunnen omvallen.

In januari 2011 werden de restauratiewerken voor 520.000 euro toevertrouwd aan 't Gebinte Molenbouw, een molenrestaurateur uit Erpe-Mere. Ondertussen is de molen gerestaureerd, en staat de molenkast terug op de staak. Maar nu is het probleem er opnieuw: de molen zakt scheef. Schepen van Patrimonium en Erfgoed Emile Verschueren (Welzijn): 'Je kunt er inderdaad niet naast kijken. Niemand kan zeggen wat de oorzaak is. Maar dat er een probleem is, is onmiskenbaar. De molen is na de restauratie nog niet opgeleverd. We onderzoeken de zaak.'

Vrijdag kwam een delegatie van Monumentenwacht vaststellingen doen. Het is nu wachten op het resultaat van dat onderzoek. Ook voor molen Johny De Pelseneer blijft het een raadsel waarom de molen nu al zo'n 30 cm scheef is gezakt.
Bron: Het Nieuwsblad (13-09-2014)
OP CURSUS BIJ EEN VAN JONGSTE MOLENAARS VAN BELGIË

BEVEREN AAN DE IJZER | Er zijn plekken die iedereen kent en die tegelijk weinigen begrijpen. Een watertoren is zo’n plaats. Een molen ook.
Molens rijd ik zelf altijd aan gewestweg snelheid voorbij, of hoe gaat dat met uithangborden uit lang vervlogen tijden. Maar in hun krakerige stilte van wind, hout en rad, weten ze wat wij vergeten: molens zijn niet uit de tijd, ze hebben gewoon een plek gevonden buiten de tijd.
Zondag, tijdens Open Monumentendag, zetten zowat alle maalvaardige molens in Vlaanderen de wieken in de wind en de deuren op een kier. We laten ons al even tot in de molenkap hijsen door Thomas Piens, met zijn 24 jaar een van de jongste molenaars en een van de zeldzame molenbouwers van ons land. Omdat iemand die zo jong z’n hart aan een molen verliest, er toch de ziel vanmoet kunnen vatten.

Een puzzelstuk van 500 kg
‘Als elfjarige ging ik op een zaterdag naar een molen kijken. Omdat hij draaide. Het weekend daarop ben ik teruggekomen. Ik ben blijven komen.’
Thomas Piens praat stil, hij wikt en weegt zijn woorden als een handvol versgemalen koren. Hij is aan het werk in de Brouckmolen in Beveren aan de IJzer, bij Alveringem. Als een kattenjong springt hij van balk naar bout. Maar dat heb je met een nest dat je voor een stuk zelf hebt gebouwd. ‘De as van de molenwiek rust vooraan op een stevige blok hout’, toont hij. ‘Deze was rot. De molenaar vroeg ons om het te vervangen.’ Het klinkt als een verhaal van pink en twijg en even prutsen tot het past. Maar eigenlijk is het een werk van drie mannen die enkele massieve blokken eik van een halve ton naar boven hijsen, op eigen kracht.
Piens volgde enkele jaren geleden een molenaarscursus, eigenlijk nietmeer dan een schriftelijke bevestiging van wat hij met kinderlijk enthousiasme, weekend na weekend, bij elkaar sprokkelde.
‘Ik heb mechaniek gestudeerd en twee jaar in een fabriek gewerkt. Elke dag eenzelfde serie onderdelen maken waarvan je niet weet voor wat of wie ze dienen. Niet mijn ding.’
Hij vond werk bij de familie Wieme, een van de vier molenbouwers in België. Sindsdien zijn er nog weinig dagen waarop je hem niet in een molen vindt. Nu hij weet wat en wie hij dient, schaaft hij met plezier de handen open. 

De oren van de molenbouwer
Waarom wordt een jonge kerel verliefd op een oud monument? ‘Omdat alles wat je hier ziet, door iemand met veel zorg in elkaar is gepuzzeld.’ Hij wijst naar het radarwerk. ‘Alswe het kleinste houtwerk vervangen, vinden we aan de binnenkant soms het handschrift van de vroegere bouwers terug. Een naam, soms een jaar dat teruggaat tot de negentiende eeuw.’
Daarom dus. Maar ook omdat de textuur van zelf gemalen meel veel zachter is dan dat wat je in de winkels koopt. En omdat een molenbouwer zoiets als de stethoscoop van een huisarts is: hij luistert naar het waaien van de wieken, het malen van de stenen, het draaien van het houten radarwerk.Aan het tellen van de tikken meet hij de hartslag van de molen en weet hij waar het hapert.
Gelukkig komt ook hier het ziekenfonds tussen. ‘Molens zijn Vlaams erfgoed’, zegt Piens. Alle blauwe tegels van onze noorderburen ten spijt: de molen is, net als het belfort, een Vlaamse uitvinding. ‘Wil je een molen volledig restaureren, dan zit je snel aan een miljoen euro. Daarvan moet demolenaar “maar” 200.000 euro zelf betalen.’ De subsidies ten spijt, je hart verliezen is soms een dure zaak.
Zelf heeft Piens geen eigen molen. ‘Ik wil me nog niet binden.’ Hij zegt het schertsend, maarmet beide handen op de eiken balken, is het een dunne grens tussen hout en huid.

Cursus molenaar worden
Midden oktober start opnieuw de driejaarlijkse molenaarscursus van Molenforum Vlaanderen. ‘Er is best veel interesse’, zegt molenaar Alain Goublomme, voorzitter van de vzw Oost-Vlaamse Molens. ‘Er zijn vandaag nog zo’n 250 maalvaardige
molens die vooral door vrijwilligers draaiende worden gehouden. We zien vaak dat een vriendengroepje de cursus volgt en samen de molen openhoudt. Ze doen het om tot rust te komen. Zo’n molen in de wind zetten, zien hoe de houten mechaniek zich in werking zet, je eigen meel malen en het hout horen kraken, het is een unieke ervaring.’ Misschien is een slag van de molen krijgen nog zo gek niet. 

www.openmonumenten.be
www.molenforum.eu
Bron: De Standaard (13-09-2014)
Molenkaart