Deze unieke driezoldermolen is decennia lang van economisch belang geweest voor het dorp maar met de sterke doorvoering van de moderne industriële mogelijkheden, was de windmolen zoals overal elders tot een toeristisch monument gedegradeerd. Allerhande omstandigheden zorgden voor een verval van dit stuk industrieel erfgoed. Gelukkig oordeelde het gemeentebestuur dat deze windmolen een belangrijke uitstraling voor de gemeente kon betekenen. Onderhandelingen voor de aankoop stuitten op norse tegenkanting van de erfgenamen Van Der Haeghen, die de molen lieten verkommeren en de zaak lieten aanslepen tot het geklasseerde monument gerechtelijk kon onteigend worden. Het was pas na een jarenlange procedureslag dat de molen in het bezit kwam van de gemeente die voor de restauratie zorgde. De aankoop beperkte zich echter tot de constructie en de dichtst omliggende gronden. Het vroegere woonhuis van de molenaarsfamilie Van Der Haeghen geraakte steeds meer in verval en stak schril af tegen de fraaie windmolen. Zowel het woonhuis als het vroegere werkhuis ruïne waar zelfs kleine boomstammen in de vroegere leefkamer of wat er moest voor doorgaan welig groeien.

In de laatste gemeenteraadszitting werd aan de leden voorgesteld om de verkoopsvoorwaarden goed te keuren tussen de Erven Van Der Haeghen en het gemeentebestuur voor de aankoop van de gronden in de onmiddellijke omgeving van de Kruiskoutermolen. De raad is zich bewust van de wansmakelijke toestand en men aarzelde niet om het licht op groen te zetten voor de aankoop. Het betreft enerzijds het perceel van het vroegere woonhuis met bijgebouw en anderzijds om één perceel bouwgrond en twee percelen landbouwgrond. Dit biedt de kans om nog enkele bomen te vellen die de windvang nog steeds belemmeren. Momenteel werkt de molen niet, omdat er moeilijkheden zijn met het remsysteem maar dit euvel wordt binnenkort hersteld door de molenbouwer.