‘Het is triest gesteld met de molen', zucht molenaar Johan De Punt, die werkloos moet toezien hoe de trots van Mere verder aftakelt. ‘Erpe-Mere is een van de weinige Vlaamse gemeenten met een molencommissie en die heeft al drie jaar geleden het gemeentebestuur op de technische problemen gewezen maar er is nog niets aan gedaan. De as zit los en het wiekenhuis heeft daardoor zoveel speling dat het levensgevaarlijk is om de molen te laten draaien. De vrijwillige molenaars die de molen geregeld bemaalden, zijn werkloos. Intussen is ook de staart waaraan de toegangtrap is bevestigd, verder aan het verzakken. We kunnen de molen daarom niet meer verkruien (uit of in de wind zetten- red).'

‘We hebben vragen bij de kwaliteit van de herbouw in 2006. Zo was de staart van de vroegere molen uit één stuk gemaakt maar de nieuwe bestaat uit drie aan elkaar gehechte stukken. Daar moest miserie van komen. De speling op de as is vermoedelijk het gevolg van het krimpen van het hout. Een probleem is alvast dat de West-Vlaamse molenbouwer die hem heeft herbouwd, intussen gestopt is met zijn activiteiten. Ik hoop dat zijn meestergast die in de branche is gebleven, ons kan helpen.'

Toerismeschepen Antoine Slagmulder (CD&V), die namens de gemeente in de molencommissie zetelt, maakt zich sterk dat de molen weldra weer maalvaardig zal zijn. ‘Eerstdaags wordt een grondige expertise uitgevoerd en intussen heeft de gemeente 30.000 euro provinciale subsidies aangevraagd om de molen te herstellen.'